Kurai Extravaganza

Regendruppels,
Een reis naar ik-weet-niet-waar
Gaat het om het geheel
Of slechts om het kleine deel?

De regen,
Ze stroomt over het raam
In druppels die net tranen zijn,
Maar ik weet niet precies waarvan

Druppels op het glas
Tranen, een deel van mij
En de reflectie die lijkt op een geest,
En lijkt op mij

Al weet ik niet meer wat ik ben
of hoe ik zo ver gekomen ben
Ik zie alle facetten in de weerspiegeling op het raam
En in de druppels water lees ik mijn eigen naam

± 13.10 uur op 23-03-2009

 

Trapeze artieste,
Weet je zeker,
Dat er een net zal zijn
Dat je niet in de afgrond stort
In vrije val?

Voorzichtige stappen
Op een koord van glas
Dat elk moment kan breken
Omdat het me niet houden kan?

Denk je soms dat je Ikarus bent,
Hoog daarboven op je koord?
Ga je vallen net als hij
Ver de diepte in,
Om een keer niet meer op te staan?

16.51 uur op 23-03-2009

 

Ik ben als elastiek
Elke keer een beetje
Verder uitgerekt
Voordat ik terugschiet
Naar mijn oorspronkelijke staat

Steeds een beetje uitgerekt
Totdat het gewoon
Niet langer gaat
Begin en einde zover uiteen
Dat ze extremen
Geworden zijn

Elastiek waar de rek uit is
Heeft duidelijk
Geen waarde meer
Net zoveel
Als een tafel
Zonder vlinders

16.56 uur op 23-03-2009

* verwijzing naar het boekenweekgeschenk van 2009: ‘Een tafel vol vlinders’ van Tim Krabbé

 

‘Dit gaat over jou’

Ooit ga ik ook vergeten
Het is alleen de vraag
Wanneer en wat

En alle teksten die ik schreef
En de nummers die jij speelde
Hebben mijn hoofd dan
Allang alleen en leeg gelaten

Maar wat blijft
Is wat ik anderen heb geleerd
En ik weet, nee hoop,
Dat dat volstaat

En ik zal ook jou vergeten
En alle pijnlijke momenten
Die wij deelden
Gaan in één keer uit
Het raam

Een literair testamen,
Navolging van Villon,
Nu ik nog leef, terwijl ik hoop
Dat vergeten
Snel en simpel gaat

17.02 uur op 23-03-2009

* titel van dit gedicht is de opdracht in de novelle ‘Een slaapwandeling’ van Hugo Claus

 

De woorden die we niet zeiden
Hingen loodzwaar in de lucht
En maakten de omgeving
Broeierig en heet

We wisten niet waar ze van kwamen
Niet eens van hun bestaan
Dus hoe zouden we ze kunnen zeggen
Naar elkaar?

En verlangen was een woord
En geen gevoel
Dus onbekend
in een wereld van gevoel
Waar woorden alles zijn

17.08 uur op 23-03-2009

* Gebaseerd op een korte recentie over een toneelstuk naar een boek van Ian McEwan, naar het boek ‘On Chesil Beach’

 

En met de morgenster
Maak ook jij je val
IN het morgenlicht herrinnert,
Niets meer aan gisternacht

12.07 uur, 16 april 2009

 

The pharaoh sails to Orion

De farao zeilt naar Orion
Op Ra’s hemelse bark
Gaat hij de zon achterna

De tijd van zware strijd
Is allang voorbij
Nu je lichaam op balseming wacht

Farao, waar droom je van?
Terwijl je wacht op de riten
Die de weg naar het hiernamaals openen?

Droom je van de strijd, of van je vrouwen
Vraag je je af wie er werkelijk rouwen
Als je stoet vol praal passeert?

Hoeveel tijd je ook gegund was
We weten nog niet hoe goed het is gebruikt
Weegt het op, tegen de veer van Maat?

In een andere wereld,
Zeilt de farao naar Orion
En gaat de zon achterna

12.18, 16 april 2009

 

Mystic…
an unwantes vision
Without much appearant meaning
vision...

 

A darker eye,
than time has a reason
Vision of worse times
Clouding the view,
Blinding her eye

Mistakes coming down on her
Like thunder from the sky

 

Prophetic words
From a person with no future
To me, the one without a past

Seemingly so innocent
she goes aaround
Getting into a small
An angel heaven sent?

Glancing again and again
Looks full of longing
A most illuster façade

 

Bracelets and bandages
or what a girl desires
TO fix her up and place
A bandaid upon her heart

To tell her story, free of chill
A dark maiden voyage still
NO life untouched by pain and death
The blood still running cold

Suger and spice, everything nice
Combined with a heart
Which is as cold as ice
creates a perfect little lady

Dress her up in pastels, in laces
and bandage her up
To make sure, she cannot
Say a word

 

Keep me safely locked away,
In a cage, which has no likes

 

 

 

Wat als ik gelijk heb?
Niemand luistert ooit naar de veerman
Maar ze weten niet wat ik weet,
En daarom gaat het altijd fout

Één muntje is mijn eeuwig loon
Dat en eeuwigdurend hoon
Want wie luistert er ook naar de veerman,
En de waarheid die ik vertel?

Zoveel helden heb ik gezien
Zolang vaar ik al op de rivier Styx
Millennia ga ik al heen en weer
En verkondig steeds maar weer:

“Kijk gewoon niet om.”

11.59, 16 april ’09

 

Hypnose

Onschuldig kijk je me aan
Maar moet ik werkelijk vallen
Voor die donkere meisjesogen
Die me al tot veel hebben bewogen

Ik vraag me af,
Kijk je zo naar iedereen
Of kijk je zo alleen naar mij
En vertel eens, krijg je zo je zin?

Een onschuldige blik,
Maar van binnen een verleidster
En als je nu weer naar me lacht
Geef ik je toch alweer je zin

 12.03, 16 april 2009

 

Met die groene elfenogen van je,
heb je me weer in je macht

 

Ionia Nisia

Saw the king of Hades ever
One of the rocks?
Laid Posseidon eyes on the
Green grass of the shore?

Can you recall Sundays
Spent in this summer heat
While dozing off,
Seeing myths in the sun

Can you catch the beauty
Of wild paradise
Inside a frame
Something modelled after Elysion

It’s a tragedy
With two-faced masks
Which brought me here
Untouched beauty, healing wounds

x

15.00 uur - 22 september 2009
Reisverhaal Nouveau, oktober 2009

 

Do you miss the clouds
As badly as I do
On a sunlit night
When stars and moon
Are just ghostly
Copies without light

In memory of the day
We remain
Silent as the grave
In which she’s buried
Until tomorrow

Wish the clouds
Would hide the stars, the moon
Make night dark as morning
With the curtains closed

22 september 2009